Σάββατο, 1 Μαρτίου 2014

Περί Φαντασίας και Ειλικρίνειας

Φαντάσου μια ενδιάμεση κατάσταση,
Φαντάσου για λίγο έναν κόσμο που εσύ είσαι ο άλλος και ο άλλος εσύ, 
έστω για μια μέρα.
Φαντάσου να ζεις αυτά που ζει, να ακούς αυτά που σκέφτεται,
φαντάσου να νιώθεις αυτά που νιώθει ο διπλανός σου.
Και μετά φαντάσου πως θα είναι η ζωή σου από εκεί και πέρα...
έχοντας ζήσει αυτή τη μέρα.
Η καλύτερα φαντάσου ένα κόσμο που οι άνθρωποι λένε στον συνάνθρωπο,
φίλο, σύντροφο, αυτά που ζούνε, σκέφτονται και νιώθουν... χωρίς φραγμούς..
(και μετά προσπάθησε να επιβιώσεις σε αυτόν που ζούμε τώρα)



Κατερίνα Γώγου - Θα 'ρθει καιρός


Στίχοι: Κατερίνα Γώγου
Μουσική Κυριάκος Σφέτσας

Θα 'ρθεί καιρός που θ’ αλλάξουν τα πράματα.
Να το θυμάσαι Μαρία.
Θυμάσαι Μαρία στα διαλείμματα εκείνο το παιχνίδι
που τρέχαμε κρατώντας τη σκυτάλη
– μη βλέπεις εμένα – μην κλαις. Εσύ είσ’ η ελπίδα
άκου θα΄ρθει καιρός
που τα παιδιά θα διαλέγουνε γονιούς
δε θα βγαίνουν στην τύχη
Δε θα υπάρχουν πόρτες κλειστές
με γερμένους απέξω
Και τη δουλειά
θα τη διαλέγουμε
δε θα 'μαστε άλογα να μας κοιτάνε στα δόντια.
Οι άνθρωποι – σκέψου! – θα μιλάνε με χρώματα
κι άλλοι με νότες
Να φυλάξεις μοναχά
σε μια μεγάλη φιάλη με νερό
λέξεις κι έννοιες σαν κι αυτές
απροσάρμοστοι καταπίεση μοναξιά τιμή κέρδος εξευτελισμός
για το μάθημα της ιστορίας.
Είναι Μαρία – δε θέλω να λέω ψέματα –
δύσκολοι καιροί.
Και θα 'ρθουνε κι άλλοι.
Δεν ξέρω – μην περιμένεις κι από μένα πολλά –
τόσα έζησα τόσα έμαθα τόσα λέω
κι απ’ όσα διάβασα ένα κρατάω καλά:
«Σημασία έχει να παραμένεις άνθρωπος».
Θα την αλλάξουμε τη ζωή!
Παρ’ όλα αυτά Μαρία.

Υγ.
Γ. όπως είπαμε, σου δίνω την άδεια...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου