Μέσα Μαζικής "Ενημέρωσης" - The Quiz

Το ΔΝΤ έκανε το λάθος και έβγαλε μια έκθεση για την βιωσιμότητα του Ελληνικού χρέους.

Το βασικό λάθος του ΔΝΤ είναι ότι πίστευε ότι έβγαλε ΜΙΑ έκθεση...

Λογάριαζε χωρίς τα ελληνικά μέσα "ενημέρωσης"... όπου το καθένα διάβασε όποια κομμάτια από την έκθεση ήθελε - τo βόλευαν, και προφανώς μόνο αυτά "μετέδωσε".

Και πάμε στο παιχνίδι μας.

Για να σας δω... πόσο καλοί είστε;

Πόσο καλά ξέρετε τα μέσα ενημέρωσης μας;

Βρείτε σε πιο ιστότοπο αντιστοιχεί κάθε επικεφαλίδα τις ΙΔΙΑΣ είδησης, 

αναφερόμενη στην έκθεση του ΔΝΤ για το Ελληνικό χρέος.

Βαθμολογία:

0-2 σωστές απαντήσεις:

Θα έπρεπε να ντρέπεστε! Η χώρα βρίσκεται στην πιο κρίσιμη καμπή της Ιστορίας της και εσείς δεν μπορείτε να αναγνωρίσετε το ότι το ΣΚΑΙ, προφανώς θα έχει την πιο εμετική και φοβιστική επικεφαλίδα! Χρειάζεστε επειγόντως ένα 10ωρο με 2 διαλείμματα για τουαλέτα μόνο σε εναλλαγή ΣΚΑΙ - Μέγκα!

3-4 σωστές απαντήσεις:

Μπράβο σας! Είστε τίμιοι! Έχετε καταλάβει την δυσκολία της εποχής και ενημερώνεστε σε τακτά χρονικά διαστήματα από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Βέβαια όταν βάζει κάποιο διαφημίσεις και το "γυρνάτε" στο Dancing With the Stars, η αλήθεια είναι ότι επιστρέφετε στην ενημέρωση λίγο πιο αργά από το αναμενόμενο. Παρόλα αυτά έχετε μια σφαιρική εικόνα και μπορείτε να ξεχωρίσετε εύκολα τις μπούρδες του Μπουρδάνου από του Μπορντοσάλτε (μην φάμε και καμιά μήνυση.)

5 σωστές απαντήσεις:

Εδώ και 5 μήνες, δεν έχετε σηκωθεί από τον καναπέ και παρακολουθείτε τις εξελίξεις. Γνωρίζετε τι ώρα κατούρησε ο Βαρουφάκης και τι χρώμα θα είναι η πρώτη γραβάτα που θα φορέσει ο Τσίπρας. Όταν μπαίνουν διαφημίσεις, ενημερώνεστε από τους ιστότοπους, εκμεταλλευόμενοι το laptop που έχετε τοποθετήσει μόνιμα πλέον στην τουαλέτα! Πολλά μπράβο!

Ημερολόγιο ανάληψης - Μέρα 3η

Η αλήθεια είναι ότι έχω τσαντιστεί.

Βαριέμαι πια να πηγαίνω κάθε μέρα (μέρα 1η , μέρα 2η) στο ATM να σηκώνω 60 ευρώ.

Καταρχάς δεν έχω προλάβει να ξοδέψω τα 120 ευρώ των προηγουμένων ημερών. 

Δεν τελειώνει και αυτός ο χυμός αγγούρι γιαούρτι να ξαναπάω στο Σούπερ Μάρκετ.

Ήθελα να πληρώσω κανέναν λογαριασμό μπας και τα ξοδέψω, αλλά άκουσα στην τηλεόραση ότι δεν πρέπει να πληρώνουμε λογαριασμούς αυτές τις μέρες, ειδικά λογαριασμούς ΔΕΚΟ. 

Για να το λέει το ΣΚΑΪ που είναι κυβερνητικό κανάλι εδώ και χρόνια, κάτι θα ξέρει.

Μέσα στη μέρα άκουσα επίσης από την τηλεόραση ότι έχουν τελειώσει τα εικοσάρικα 

και πλέον τα ATMs δίνουν μόνο πενηντάευρα. Χάρηκα για δυο λόγους. Πρώτον, γιατί θα είχα  λιγότερα λεφτά να ξοδέψω, αλλά και για έναν ακόμη. 

Μην έχοντας τι να κάνω τα εικοσάρικα, έχω κάτσει σπίτι και φτιάχνω σπιτάκια 

και η αλήθεια είναι ότι θα ήθελα ένα πενηντάευρω που είναι πορτοκαλί για σκεπή.

Δείτε, δίκιο δεν έχω:

 

Τελικά πήγα και σήμερα στο ΑΤΜ, κυρίως για να πάρω πενηντάευρω. Πήγα τελευταία στιγμή μήπως και αυξήσω τις πιθανότητες να έχουν τελειώσει τα εικοσάρικα αλλά δεν είχαν. 

Οπότε αναγκάστηκα....

Πηγαίνοντας βέβαια μου δημιουργήθηκαν κάποιες απορίες:

Όταν λέμε ότι μπορούμε να σηκώσουμε μόνο 60 ευρώ την μέρα, εννοούμε 60 ευρώ κάθε 24 ώρες ή 60 ευρώ ανά ημερολογιακή ημέρα. Γιατί αν είναι το δεύτερο, αύριο λέω να πάω στις 12:00 παρά 5 να σηκώσω 60, να περιμένω 5 λεπτά και να σηκώσω και τα επόμενα 60.

Έτσι, για να μην "τρέχω" μεθαύριο που έχω και κάτι δουλειές πιο σημαντικές να κάνω.

Ημερολόγιο ανάληψης - Μέρα 2η

Σήμερα δεν πήγα Σούπερ Μάρκετ καθώς από την χθεσινή μου σύγχυση,

δεν ήπια όλο το χυμό μου και δεν χρειάστηκε. 

Άλλωστε είναι ο μόνος λόγος που πάω Σούπερ Μάρκετ αλλά 

επειδή  ντρέπομαι να αγοράζω μόνο χυμό, κάθε φορά, 

παίρνω και ένα πακέτο μακαρόνια για ξεκάρφωμα.

 Για αυτό και έχω 10 κλειστά πακέτα μακαρόνια στο ντουλάπι μου.

Πήγα όμως στην Τράπεζα να σηκώσω τα 60 μου ευρώ.

Άλλα βρήκα ευκαιρία και πήγα την ώρα που όλοι αυτοί που 

κάνουν τις ουρές στα ΑΤΜs, είχαν συγκέντρωση στο Σύνταγμα

να βροντοφωνάξουν να τους βάλουν και άλλους φόρους

και να τους μειώσουν τους μισθούς, ώστε να μην χρειάζεται

να περιμένουν κάθε τόσο στην ουρά προσπαθώντας να σηκώσουν

όλα τους τα λεφτά....

Αυτά για σήμερα...

Ημερολόγιο ανάληψης - Μέρα 1η

Πρώτη μέρα που οι Τράπεζες είναι κλειστές, τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς δωρεάν και από ότι ακούω τα ράφια των Σούπερ Μάρκετ άδεια.

Ξεκίνησα οπλισμένος με δύναμη και κουράγιο πρώτα από το Σούπερ Μάρκετ.

Μπαίνοντας μέσα τι να δω;

Άδεια ταμεία, σχεδόν κανένας δεν περίμενε!

Λέω αυτό ήταν, άργησα, τα πήραν όλα.

 Παίρνω δειλά δειλά ένα καλάθι να πάρω ότι απέμεινε, ένα ληγμένο γάλα, 2 σπασμένα αυγά και αυτό τον χυμό αγγούρι γιαούρτι που προφανώς μόνο εγώ αγοράζω και είμαι σίγουρος ότι έχω εθιστεί!

Και πάλι απογοήτευση, όλα τα προϊόντα στην θέση τους, και άντε πάλι να διαλέξεις ανάμεσα στο γάλα 2.39% και 1.52% λιπαρά και στο αυγό από λευκή ή κόκκινη κότα. 

Πάω στο ταμείο έχοντας τα απαραίτητα λεφτά στην τσέπη για αυτά που διάλεξα αλλά έτοιμος για τσαμπουκά για να μου δεχθούν την κάρτα αναλήψεως στο ταμείο!

Πάλι απογοήτευση, μου την δέχτηκαν κανονικά και μου είπαν και ευχαριστώ στο τέλος.

Γυρνάω σπίτι μπουχτισμένος να αφήσω τα ψώνια, γιατί η επόμενη μου στάση θα ήταν στην τράπεζα, να σηκώσω τα 60 ευρώ που μου αναλογούν για σήμερα, γιατί δεν θα ήθελα να χαλάσει εκτός ψυγείου ο χυμός που πήρα περιμένοντας στην ουρά.

Παίρνω τσιγάρα, καφέ, το λεωφορείο να με πάει στην επόμενη στάση (αν και με τα πόδια είναι πιο κοντά, αλλά αφού είναι δωρεάν να μην το πάρουμε;) και φτάνω με τα χίλια ζόρια στο ATM.

Πλησιάζοντας βλέπω 2 ανθρώπους να περιμένουν στην ουρά (αν μπορεί να θεωρηθεί ουρά αυτό) και λέω από μέσα μου, να δεις που το έχουν αδειάσει ήδη και έχουν μείνει μόνο αυτοί που βλέποντας ότι δεν βγάζει λεφτά, παραμένουν εκεί γύρω να ρωτήσουν και τους 10 επόμενους το χαρακτηριστικό "εσένα σου έβγαλε;"

Στα 2 λεπτά που περίμενα, είχε τελειώσει ο πρώτος στο ΑΤΜ και ξεκινάει να φύγει. Προς μεγάλη μου απογοήτευση, τον βλέπω να απομακρύνεται χωρίς κανένας από τους άλλους 2 που ήταν εκεί να του απευθύνει την πολυαναμενόμενη ερώτηση. Μη θέλοντας να χάσω αυτή την τρομερή ευκαιρία για γκόλ, τον ρωτάω εγώ την ερώτηση τύπου Ζαγοροχώρια, περιμένοντας να δω να ζωγραφίζεται η άρνηση στο πρόσωπο του, να κατεβαίνει στο στόμα, με σαφή επίδραση στα ρουθούνια του και να βγαίνει από τα χείλη με ένα "όχι", το οποίο κάτι έπαθε στο δρόμο προς τα αυτιά μου και έγινε "ναι"!

Φτάνει η σειρά μου, βάζω κάρτα, γράφω το PIN, ελπίζω από μέσα μου να τελειώσουν τα λεφτά σε εμένα και να μην μου βγάλει, επιλέγω το ποσό (αστείο λίγο το γεγονός ότι όλες οι επιλογές 80/120/200 κτλ είναι ακόμα εκεί)... και μου τα βγάζει!

Φεύγοντας τσαντισμένος μου φτιάχνει την μέρα αυτός που περίμενε πίσω μου που με ρώτησε 

"εσένα σου έβγαλε;"

Ουφ... ευτυχώς ... δεν θα άντεχα άλλο ξενέρωμα...

The Syrian Conundrum - Το Συριακό αίνιγμα

Μια πολύ ενδιαφέρουσα μελέτη - άρθρο για την Συριακή κρίση από την Χριστιάνα Κύρκου. 

Αξίζει να το διαβάσετε:

1. INTRODUCTION

Over the last three and a half years, the international community has been witnessing the slow but gradual dissolution of one of its 193 members. The Syrian crisis started off as part of the Arab Spring, but has been changing faces towards a civil war or even genocide. While other countries affected by the Arab Spring in 2011 and with many commonalities with Syria have managed to move to another stage in their history - not necessarily a brighter one, but a new one - Syria seems unable to take the necessary leap. Meanwhile, the casualties have reached 200.000 and the Syrian refugee crisis counts more than 3 million Syrians on the run .

This essay identifies four elements that make the Syrian crisis a true conundrum for the international community. First, the shift of the conflict from political to sectarian has increased the stakes for all parties into zero-sum terms, while the danger of genocide looms. Second and third, the extensive fragmentation of the opposition undermines its prevalence and the peace negotiations, while the de facto territorial division of the once nation-state is so complex that it seriously hinders restoration. The fourth and final point regards the extreme reluctance of the international community to intervene, which allows the conflict to unravel on its own pace. After the examination of these four peculiarities of the Syrian crisis, an attempt to see them as special challenges that dictate a feasible and specific line of action for the near future is made throughout the part of the conclusion.