Παρασκευή 5 Αυγούστου 2016

Lately someone's missing from now on...part 1

Όπως ίσως έχετε καταλάβει, εδώ και κάποιες εβδομάδες, έχω μετακομίσει στην ελληνική επαρχία (όταν λέμε επαρχία, εννοούμε επαρχία όμως).

Και όπως ίσως θα καταλάβετε τώρα, πέρα από το νέο κεφάλαιο που ανοίγει αυτό στην ζωή μου, ανοίγει και ένα νέο κεφάλαιο θεματικών στο blog μας. Ας πούμε κάτι σαν ένα ημερολόγιο επαρχίας.

Είμαι εδώ λοιπόν προφανώς για να συζητήσουμε (σε μορφή μονολόγου σε πρώτη φάση) το κεφάλαιο των θεματικών του blog και όχι την προσωπική μου ζωή (τουλάχιστον όχι ακόμα).

Πιο συγκεκριμένα θα μιλήσουμε για κάποιες αρχικές παρατηρήσεις - διαφορές - εντυπώσεις με πρώτη και καλύτερη το σπίτι!


Τρίτη 5 Ιουλίου 2016

Fair-well Athens

Μετά από 15 χρόνια σε αυτή την πόλη (Αθήνα),
αποφάσισα(ν) να την αποχαιρετίσω...
Αντίο λοιπόν, θα σας επισκέπτομαι συχνά!
Ευχαριστώ για όλα...

"There's no future, there's no past.
In the present, nothing lasts.
Lately someone's missing from now on!"

Δευτέρα 16 Μαΐου 2016

Παρασκευή 1 Απριλίου 2016

Σπύρος Γραμμένος - Βίντεο Κλίπ (part 2)

Ακόμη ένα  νέο βίντεο κλιπ του Σπύρου Γραμμένου από τον νέο του δίσκο 
που θα κυκλοφορήσει στις 14 Απριλίου με τίτλο "Δεκάξι"! 

Εεε..  δηλαδή, "Δεκάξι" θα λέγετε ο δίσκος, 
όχι το τραγούδι, 
το τραγούδι λέγετε "Τι με κοιτάς". 
Το τραγούδι θα είναι στο δίσκο 
που βασικά θα λέγετε "16" και όχι "Δεκάξι". 

Φτου... ούτε μια σοβαρή παρουσίαση δεν μπορώ να κάνω... 


anyway: 

Σπύρος Γραμμένος - Τι με κοιτάς
(από την Feelgood Records)


Βίντεο Σπύρος Γραμμένος 
Κορίτσι Αμαλία Θεοδωροπούλου
Άντρας Θανάσης Φωτεινιάς

Τι με κοιτάς;
Δεν με γνωρίζεις;
Είμαι εγώ που τη ζωή μου την ορίζεις

Δευτέρα 15 Φεβρουαρίου 2016

Σπύρος Γραμμένος - Βίντεο Κλίπς!

 Δυο ολοκαίνουρια τραγούδια...

Δυο ολοκαίνουρια Βίντεο Κλίπς από το Σπύρο Γραμμένο!!


Σπύρος Γραμμένος - Οι φίλοι:


Οι φίλοι μου τα μάζεψαν και φύγαν απ' τη χώρα,
ποιος ξέρει εκεί τι ώρα να 'ναι τώρα.
Άλλος πήγε στο Άμστερνταμ και άλλος στο Βερολίνο
και άλλος με μια βαλίτσα στο Λονδίνο.

Κορόιδευα της ξενιτιάς τα γραφικά τραγούδια,
που ακούγανε και κλαίγαν τα παππούδια.
Τώρα τρίβω τα μάτια μου και όλο μετράω μίλια,
κουνώντας ηλεκτρονικά μαντίλια.

Και μεις, οι εναπομείναντες, τα λέμε που και που,
μοιράζοντας τις κρίσεις πανικού.
Γκρινιάζουμε στους φίλους μας και ρίχνουμε ευθύνες,
στους διπλανούς και όχι στου κηφήνες.

Οι φίλοι μου τα μάζεψαν γιατί δεν την παλέψαν,
κάποιοι πεινάσαν κάποιοι διαπρέψαν.
Άλλοι είναι στις φάμπρικες που λέγαν τα τραγούδια
που ακούγανε και κλαίγαν τα παππούδια.

Και μόνο μιαν ερώτηση ακούν όλη την ώρα,
αν θα γυρίσουν κάποτε η τώρα.
Παγώνει τότε η φωνή και η στιγμή που ζούμε,
μέχρι να βγει απ’ το στόμα το «θα δούμε».

Και μεις, οι εναπομείναντες, τα λέμε που και που,
μοιράζοντας τις κρίσεις πανικού.
Γκρινιάζουμε στους φίλους μας και ρίχνουμε ευθύνες,
στους διπλανούς και όχι στου κηφήνες.

Κουράγιο φιλαράκια μου, η μπόρα θα περάσει,
εμείς βέβαια θα 'χουμε γεράσει.
Θα βλέπω τα εγγόνια σας και θα σας κάνω like,
και αγάπη θα σας στέλνω απ' το skype