Φεγγίτης

Δες μέσα από τη φυλακή που έχεις χτίσει τους τοίχους της τούβλο τούβλο και έχεις αμπαρώσει τη βαριά σιδερένια πόρτα από μόνος σου!

Ξέρω, δεν το έκανες, αρχικά τουλάχιστον, για να περιορίσεις τον εαυτό σου, ούτε για να προστατεύσεις τον κόσμο από εσένα.
Το έκανες για να προστατεύσεις εσένα από τον κόσμο.

Κάνε μου τη χάρη λοιπόν, ή καλύτερα, κάνε τη χάρη στον εαυτό σου και, για αρχή, άνοιξε μια μικρή τρύπα ίσα ίσα να μπορεί να τρυπώσει το έξω, μέσα. Δεν ξέρω τον τρόπο που θα το κάνεις, δε σου λέω ότι είναι εύκολο, ούτε ότι θα το καταφέρεις όταν θελήσεις εσύ. Σου λέω μόνο ότι αρκεί να το κάνεις, αρκεί να γίνει η αρχή.

Από εκεί και πέρα τα υπόλοιπα είναι εύκολη υπόθεση.

Και εσύ θα θέλεις σύντομα αρκετά περισσότερη επικοινωνία με τον έξω κόσμο, και ο έξω κόσμος με σένα, και θα δεις πόσο γρήγορα η τρύπα γίνεται φεγγίτης, γίνεται παράθυρο, γίνεται πόρτα, και ο έξω κόσμος γίνεται ένα με τον μέσα σου και, κατ'επέκταση, γίνεται και δικός σου.

Πως να σωπάσω (1972) - Νίκος Ξυλούρης

Χαϊνηδες - Το Δρακοδόντι

Χαϊνηδες - Το Δρακοδόντι

Στίχοι: Δημήτρης Αποστολάκης

Μουσική: Δημήτρης Αποστολάκης

Στου πόθου τα σκεπάσματα, νύχτα μ’ αστραποβρόντι
έταξα στην αγάπη μου του Δράκοντα τ’ αδόντι

Και η καρδιά μου ελύσσαξε να δει και να γνωρίσει
πού `ναι του Δράκου η φωλιά και του Θεριού η βρύση

Μάζωξη φίλων (απουσία καλύτερου τίτλου, προτάσεις δεκτές)

Κανόνισε ένα βράδυ μια μάζωξη στο σπίτι σου.
Πάρε τσίπουρο, κρασί, μπύρα, διάλεξε και μερικά τραγούδια να παίζουν που πιστεύεις ότι θα αρέσουν σε όλους καθώς και δυο - τρία πράγματα να τσιμπολογάτε όταν θα θυμάστε τα παλιά πίνοντας και αναπολώντας.

Μόνο που αυτή τη φορά μην καλέσεις τους φίλους σου να έρθουν. Λίγο μετά την δύση του ηλίου, κλείσε πόρτες και παράθυρα και κάλεσε τις αναμνήσεις σου. Μην ανησυχείς, θα βρουν τρόπο να μπουν στο σπίτι. Άλλωστε δεν έρχονται από μακριά. 

Μετά κάλεσε να έρθουν κι άλλοι να σου κάνουν συντροφιά. 

Τη ζεστασιά του ήλιου στο πρόσωπό σου μετά από μια κρύα βραδιά, αυτός θα έρθει στην ώρα του αφού μόλις σχόλασε. Θα τη χρειαστείς αυτήν τη ζεστασιά κατά τη διάρκεια της βραδιάς.

Τα πέταλα μιας παπαρούνας που αγναντεύει αγέρωχη στο χείλος του γκρεμού. Αυτά ίσως καθυστερήσουν λίγο να έρθουν αλλά τόσα που έχουν δει αξίζει να περιμένεις, 

έχουν να μοιραστούν πολλά.

Τις σκέψεις που κάνεις καθημερινά και δεν εκφράζεις ποτέ. Αυτές δεν ξέρω πότε θα καταφθάσουν, εξαρτάται από το πόσο καιρό και πόσο δυνατά τις καταπιέζεις, 

αλλά σίγουρα θα έχουν πάρα πολλά να σου πουν. 

Είμαι σίγουρος ότι θα έρθουν και κάνα δυο φοβίες σου, αυτές έρχονται πάντα απρόσκλητες αλλά ελπίζω να έχεις μάθει πλέον να τις διαχειρίζεσαι και να μη σου χαλάσουν το βράδυ.

Και έτσι όπως έχετε μαζευτεί όλοι, φίλοι και εχθροί, κανόνισε μη χάσεις την ευκαιρία και δεν τα βάλεις όλα στην θέση τους. Συζητήστε τα πάντα, πρέπει να σας βρει το ξημέρωμα, κατά προτίμηση μονιασμένους, μεθυσμένους και ανάλαφρους. 

Τι καλά το λέει τ' αηδόνι...

Εψές ήμουν στους Χαΐνηδες....
Ευτυχώς που υπάρχει (υπάρχουν) ακόμα τέτοιου είδους μουσική, μουσικοί, άνθρωποι, ψυχαγωγία, στιγμές!

Όπως καταλαβαίνεται, αναγκαστικά...