Ποιός θα μ' υποτάξει όταν θα'χω φυλαχτό...

Στις 17 Μαρτίου 1921, καταπνίγεται η εξέγερση της Κροστάνδης.

Λουτρά Πόζαρ

Όπως έχουμε πει αρκετές φορές τα τελευταία 2 (πότε πέρασαν κιόλας 2) χρόνια, 

"έχει και τα καλά της η επαρχία".

Ένα από αυτά τα καλά είναι ότι σου δίνει την δυνατότητα να επισκεφτείς (και μάλιστα 2 φορές)

μέρη που δεν πίστευες ότι θα επισκεφτείς ή τουλάχιστον ότι θα χρειαστείς 

πριν πατήσεις τουλάχιστον τα 60. Ένα από αυτά τα μέρη λοιπόν είναι οι μεταλλικές πηγές στα Λουτρά Πόζαρ ή Λουτρά Λουτρακίου στο Λουτράκι νομού Πέλλας.

Ηριάννα και Περικλής είναι ομόφωνα αθώοι... χωρίς αμφιβολίες!

Ηριάννα και Περικλής είναι ομόφωνα αθώοι,
χωρίς αμφιβολίες παρά την αντίθετη εισήγηση της εισαγγελέως...

Ύστερα από ένα χρόνο εγκλεισμού τους οι δύο νέοι, που πρωτόδικα είχαν καταδικαστεί με ποινή κάθειρξης 13 ετών,  βγαίνουν από τη φυλακή.

14 Ιουλίου 1789 - Βαστίλη

[...]Σύμβολο της αυθαιρεσίας και της καταπίεσης, κατελήφθη από τον επαναστατημένο λαό του Παρισιού στις 14 Ιουλίου 1789. Ο διοικητής της, Λονέ, είχε διατάξει να πυροβολήσουν κατά του πλήθους που την πολιορκούσε. Στη μάχη που επακολούθησε, σκοτώθηκαν περίπου εκατό άτομα. Μετά την κατάληψή της, το πλήθος έκοψε το κεφάλι του Λονέ και κάποιων ανδρών του και τα περιέφεραν πάνω σε κοντάρια στους δρόμους του Παρισιού. Οι φυλακισμένοι ελευθερώθηκαν. Η ημερομηνία της πτώσης της Βαστίλης, που σήμαινε για τη Γαλλία το τέλος της βασιλικής αυθαιρεσίας, καθιερώθηκε από το 1880 ως εθνική γιορτή της Γαλλίας.[...]

πηγή: Wiki

(οποιαδήποτε ομοιότητα με πραγματικά γεγονότα... κτλ)

Θανασάρας!

First Steps

Τι ωραίο συναίσθημα είναι αυτό που συνοδεύει τις πρώτες φορές!

Είμαι σίγουρος ότι αν μπορούσαμε να την θυμηθούμε,

 η αγαπημένη μας ηλικία θα ήταν η παιδική, αυτή δηλαδή με τις περισσότερες πρώτες φορές.

Η πρώτη φορά που γελάμε, η πρώτη φορά που μπουσουλάμε, η πρώτη φορά που περπατάμε,

χωρίς αναγκαστικά να θέλουμε να πάμε κάπου, η πρώτη φορά που μιλάμε, οι πρώτες μας διακοπές,

 οι πρώτες μας φιλίες!

Γι' αυτό και μεγαλώνοντας προσπαθούμε να ζήσουμε πάλι αυτές τις πρώτες φορές μας.

Αλλά τις αναζητάμε πλέον στους άλλους ανθρώπους, και αυτές είναι τελικά που εκτιμάμε περισσότερο, παρόλο που απέχουν αρκετά σε ένταση από τις πρώτες φορές της παιδικής ηλικίας. 

Η πρώτη κουβέντα που ανταλλάξαμε, το πρώτο γέλιο που προκαλέσαμε στον άλλον,

η πρώτη βόλτα με τον άλλον χωρίς προορισμό, 

το πρώτο φιλί, οι πρώτες μας διακοπές, τα πρώτα σ' αγαπώ...

Παράταση Ψηφοφορίας

Η ψηφοφορία μετονομασίας του blog όπως καταλάβατε πήρε παράταση.

Και μέχρι να τελειώσει....

ένα μουσική διάλειμμα από το νέο δίσκο του
Θανάση Παπακωνσταντίνου,  Πρόσκληση σε δείπνο κυανίου:

Το Φίλεμα

Ερμηνεύουν οι Παντελής Ζεμπίλης και Σοφία Σαρρή.

Στίχοι: Σταμάτης Δαγδελένης
Μουσική: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Άλμπουμ: Πρόσκληση σε δείπνο κυανίου (2014)

Το καραβάνι των νεκρών στον Άδη κατεβαίνει.
Οι γέροντες τραβούν μπροστά, ξοπίσω τους οι άλλοι

Ονείρου Κρίσεις

Τα όνειρα είναι μια πολύ περίεργη έννοια. 

Άλλα όνειρα είναι εξαιρετικά επικίνδυνα, άλλα εντελώς ακίνδυνα και ανούσια, 

άλλα ζήτημα ζωής και θανάτου, άλλα καλοπέρασης. 

Αυτό γιατί δεν ονειρεύονται όλοι το ίδιο.

Άλλο το όνειρο του παιδιού στην Αφρική και άλλο ενός παιδιού στην Νέα Υόρκη. 

Άλλα ονειρεύεται ο Ισραηλινός στρατιώτης, άλλα ένα νέο κορίτσι στην Παλαιστίνη. 

Ξέρω τι θα πεις, πολύ αντίθετα παραδείγματα που κάποιος κακοπροαίρετος θα τα πει λαϊκισμό, 

αλλά η ζωή είναι γεμάτη με λαϊκισμό, αντιθέσεις και πραγματικότητα. 

Κοινός παρανομαστής των ονείρων είναι η επιθυμία ή ο φόβος. 

Και άλλη μια πραγματικότητα της ζωής είναι ότι αυτά τα όνειρα που πηγάζουν από την επιθυμία, 

σε αντίθεση με αυτά που πηγάζουν από τον φόβο, σπάνια πραγματοποιούνται. 

Οπότε μην αισθάνεσαι καθόλου άσχημα όταν τα όνειρα σου δεν παίρνουν υπόσταση, να σκέφτεσαι ότι τα όνειρα κάποιου άλλου που μπορεί να έχουν την ίδια μοίρα με τα δικά σου, μπορεί να είναι οι εφιάλτες κάποιου τρίτου. 

Οι επιθυμίες κάποιου, μπορεί να είναι οι φοβίες ενός άλλου. 

Να σκέφτεσαι επίσης ότι καλώς η κακώς, τα όνειρα, 

δεν πεθαίνουν όταν δεν ξυπνάνε μαζί με αυτόν που τα βλέπει, 

αλλά περιμένουν καρτερικά το επόμενο βράδυ 

για να κάνουν και πάλι την εμφάνιση τους. 

Είτε ως επιθυμία, είτε ως φόβος.

Ήχοι του Δάσους

Φεστιβάλ: Ήχοι του Δάσους.
Ανταπόκριση: AxelK
Photos: AxelK
Ζήλια:  Όσοι δεν ήταν εκεί, εκτός από αυτούς που ήταν στο Μουσικό Φεστιβάλ Δάσους Αρβανίτσας

Ανάμικτα και αναίμακτα...

Το θέμα είναι να μιλάς και να γράφεις, το θέμα είναι να εξωτερικεύεις τα ανάμικτα συναισθήματα σου και τις αναίμακτες σκέψεις, σου που μόνο από τη στιγμή που γίνονται λέξεις ή λόγια κι ύστερα γίνονται αναίμακτες, γιατί πιο πριν είναι απλά βάσανο.

Να γράφεις λοιπόν, να μιλάς, ακόμα κι αν δεν ξέρεις αν είσαι στο αποκορύφωμα της έκφρασης του λόγου σου ή της ποιότητας της γραφής σου.

Γιατί στην τελική δεν θα το κρίνεις εσύ αυτό, ούτε καν οι κοντινοί σου άνθρωποι... αλλά κάποιος που δεν θα γνωρίσεις ποτέ, ή που γνώρισες και δε θυμάσαι πού και πότε.

Θα κριθεί από το αν ο λόγος σου ή η γραφή σου κατάφερε να αφήσει το στίγμα σου στην ζωή του...

 Από το αν τον άλλαξες έστω και στο ελάχιστο προς το καλύτερο.... 

σύμφωνα πάντα με τα υποκειμενικά σου κριτήρια.

Γάτες και σκύλοι (Part 2)

Φίλες και Φίλοι γεια σας, χρόνια σας πολλά και καλή απελευθέρωση...

Μετά την τεράστια επιτυχία που είχε η ανάρτηση Γάτες και σκύλοι περί τα μέσα Φεβρουαρίου με αφορμή τότε το νέο τραγούδι του Βασίλη Μπαμπούνη (ft. Σπύρος Γραμμένος) - Γάτος στην Εκάλη, είμαι στην ευχάριστη θέση να σας καλωσορίσω, εντελώς αναίτια και χωρίς καμία απολύτως αφορμή (ή αλλιώς, έτσι απλά γιατί μου ήρθε), στο Γάτες και σκύλοι (Part 2).

Η αλήθεια είναι ότι...

Α-θέμα

Φίλες και Φίλοι γεια σας και καλή σας εβδομάδα...

Κυριακή σήμερα και είπα να κάτσω να γράψω κάτι για το blog, έλα όμως που προσωπική ζωή δεν έχω (αλλιώς δεν θα είχα blog), η δουλειά πάει μέτρια, τα οικονομικά μου άπατα, (πράγματα που προφανώς δεν χρειάζεται  να τα περιγράψω καθώς τα ζούμε ή τα έχουμε ζήσει όλοι μας) και τα κοινωνικό-πολιτικά μου μου βγαίνουν σε πιο ποιητική μορφή, με ξεκάθαρο αποτέλεσμα όλων των παραπάνω, να μην έχω θέμα για αυτή την κυριακάτικη ανάρτηση.

Και έτσι, έρχομαι σαν τρέιλερ και γράφω (κλέβω) για...